Een wandelroute voor elke maand in 2026

Met een beetje geluk, trakteren de weergoden je begin dit jaar op een zachte, witte wandelondergrond en ‘Frozen’-decor om door te stappen. Voor extra veel magische sneeuwpret, wil je naar de Rijtmeersen in Oudenaarde afzakken. In de Vlaamse Ardennen is de sneeuwlaag namelijk meestal nét iets dikker dan in de rest van Oost-Vlaanderen én je kan er in het rustige (en autovrjie) natuurgebied naar hartenlust sneeuwballen gooien en sneeuwengels maken. 
 

Ook zonder wit tapijt – maar misschien wel onder een laagje ijs – is het een topwandeling voor groot en klein. Je komt er konijnen, gallowayrunderen en halfwilde konikpaarden tegen die al grazend helpen bij het natuurbeheer. Tussendoor struin je langs ruigtes, bosjes, akkers en braakliggende stukken die je helemaal vrij mag verkennen. Heerlijk! 
 

In februari zakt Koning Winter langzaam in winterslaap; de temperaturen stijgen en dat laagje ijs verandert in… modder. Dat is op zich geen drama: met een stevige wandelschoen kom je héél ver.  Maar zelfs als het pijpenstelen regent, ligt de Poekekasteel wandelroute er piekfijn bij. Misschien geen verrassing, want je wandelt er door een prachtig onderhouden kasteeldomein. Het is alleen toegankelijk via een sierlijk bruggetje dat zo uit een sprookje lijkt geplukt te zijn. 

Het kasteel zelf kan je alleen bezoeken met een gids, maar het romantische kasteelpark van 56 hectare is dagelijks gratis open van zonsopgang tot zonsondergang. Ook de Poekebeekvallei, het natuurgebied dat je tijdens het tweede deel van de wandeling doorkruist, is een voltreffer. 

De knooppunten van de korte (maar krachtige!) Bos t'Ename wandelroute nemen je mee langs de mooiste plekjes van de gemeente, beginnende met de kasseien van de Zwijdries - die beschermd zijn als monument - die je moet trotseren. Daarna duik je Bos t'Ename in, een verrassend stuk groen met een trap midden in het bos.

Het bos heeft een rijke fauna en flora, die vooral in de lente opleven. Schrik trouwens niet als je plots oog in oog komt te staan met een koe of een paard. Zij helpen mee de biodiversiteit van het bos te bewaren en grazen er dus vrij rond. Bij helder (lente)weer heb je op verschillende plekjes langs de route een prachtig zicht op Oudenaarde en misschien zelfs Gent. Vooral tussen knooppunt 31 en 32 kan je vanop het rustpunt van een magnifiek vergezicht genieten. Sit back and relax! 

In het krekengebied van Saleghem staat je in de lente een kleurige verrassing te wachten. Vooral rond de Rode Moerpolder en de Koningskieldrechtpolder – tussen knooppunten 91 en 93 op de route – kom je langs vrolijk gestreepte velden. Onze noorderburen huren hier in de streek namelijk gronden om hun felrode, gele, roze... tulpen te kweken. Vergeet zeker niet je camera mee te nemen op je wandeltocht, want de bonte streepjesvelden zijn bijzonder fotogeniek. En hoe verleidelijk ze ook ogen: plukken mag niet! 

Er liggen trouwens nog meer verrassingen op je route: van een kunstzinnige rustbank over een begrazingszone waar je door stapt in het rustige Sint-Jacobsgat tot een lekkere afsluiten bij ijshoeve De Boey. 

De Weerwolf wandeling leidt je niet alleen langs het Pottelbergbos en het feeërieke Livierenbos, waar vroeger wolven leefden, maar ook langs het Brakelbos. Tussen wandelknooppunten 6 en 51 is de bodem van het bos er in de lente bedekt met een blauwpaars tapijt van boshyacinten. Een prachtig schouwspel, waar je in dit rustige bos nóg meer van geniet dan in het drukbezochte Hallerbos.

Op welk moment de voorjaarsbloeiers hun kopje opsteken, verschilt van jaar tot jaar. Hoe meer zon in de lente, hoe vroeger de bloemenpracht zich laat zien. Meestal bloeien de boshyacinten midden april. Stel je wandeling dus zeker niet te lang uit, want na ongeveer twee weken verdwijnen ze weer. 

Vul je rugzak en ga in mei eens op (verlengd) wandelweekend met onze Taalgrens wandelroute. Die slingert langs de grens met Wallonië (hallo, vavakantiekriebels!) en heeft enkele flinke kuitenbijters, magnifieke vergezichten, open landschappen, feeërieke paadjes en 38 kilometer aan wandelplezier voor je in petto. Zo stap je onder meer door natuurgebied 't Burreken, het Brakelbos, het Muziekbos en een heus knuffelbos.

Óf je kiest voor een pittige uitdaging en splitst je wandeling op in twee etappes óf je geniet extra lang van de omgeving en doet er drie dagen over. Over je nachtrust hoef je je alleszins geen zorgen te maken, want in Horebeke kan je ter hoogte van knooppunt 18 bij privébivakzone Wereldboom ontwaken met een prachtig uitzicht. Ook op de rest van je route vind je nog enkele verschillende dromerige slaapplekjes: boek een kamer bij B&B Muzieklo (nabij knooppunt 91), klop aan bij B&B Amberhoeve (tussen knooppunt 22 en 14) of komt tot rust in B&B Het Stille Genoegen (tussen knooppunt 34 en 29). 

Zoek in juni verkoeling naast én - dankzij stukjes vlonderpad - over de Pereboomsgatkreek in Lokeren. Je wandelt er op dit moment ook door hét hoogtepunt van het jaar, want de kreek wordt omring door een kleurrijke fauna en flora. Denk aan: heerlijk geurende bloemen, vlinders, en talloze vogelsoorten die rond het water leven. 

Het is niet al natuur wat de klok slaat op de route, want je wandelt hier ook door een stukje geschiedenis. Zo liggen de restanten van een fort, de gedenkplaats van een vliegtuigcrash en een stukje Dodendraad op je route. En oh ja: die gekke witte palen die je her en der ziet staan, zijn grenspalen, want de tocht neemt je zelfs helemaal mee naar Nederland. 

Ga in juli eens niet met de trein naar zee, maar naar... Schellebelle! Van het station in Schellebelle duik je het weidse landschap van de Kalkense Meersen in. Je wandelt in totaal 21 kilometer lang voordat je weer aan boord van de trein kan stappen in het station van Schoonaarde. Maar geen zorgen: onderweg kan je op tijd en stond bijtanken bij enkele horecazaken, en halt houden bij adembenemende pauzeplekjes. Tijdens de route wandel je namelijk langs enkele schitterende trekpleisters, waaronder het Donkmeer, oude Scheldemeanders en de Paardeweide en Paardebroek.

Aangezien het toch vakantie is, kan je vanuit Schoonaarde opnieuw de trein nemen richting Dendermonde (5 min.), en daar iets lekkers eten op een terrasje en/of blijven overnachten. Zo kan je de dag nadien ook nog ons verrassende Rondje Dendermonde wandelroute volgen. Twee vliegen in één klap!

In augustus kleurt de bodem van een aantal natuurgebieden in Oost-Vlaanderen opnieuw paars. Niet dankzij boshyacinten - die zag je in april al -, wel dankzij de heideplant die vanaf half augustus in bloei staat. Ook onze Heidebos wandelroute krijgt dan een subtiel paars randje. 

En het is niet alleen de heidestruik die opvalt onderweg. In de brok natuur kan je ook enkele andere zeldzame plantensoorten, zoals het hondsviooltje en vogelpootje, en paddenstoelen spotten. Schrik trouwens niet als je hier plots tussen een kudde gallowayrunderen wandelt; zij helpen mee om het bos er natuurlijk te laten uitzien door te eten van de struikheide, de opschietende bomen en struiken en de kruiden. 

Zet je wekker op een mooie septemberochtend eens extra vroeg voor lus 2 in de Oude Kalevallei. Daar stap je tussen Vinderhoute en Merendree door het allermooiste stukje van de vallei, dat er op een nazomerochtend nóg magischer uitziet. Dan lijken de vochtige hooilanden, graasweiden, Van Vlaenderensmolen en knoestige knotwilgenrijen wel in het zonlicht te baden. 

Tip: neem je ontbijt mee, en verorber het aan of in de vogelkijkhut. September is een van dé vogelkijkmaanden, dus je ontbijt hier in vrolijk gezelschap en krijgt er een mooie serenade bovenop. 😉

In Meerbeke, bij Ninove, ligt het 72 hectare grote Neigembos. Geen klein bosje, dus. Eerder een indrukwekkend woud dat ook vandaag nog hoge ogen gooit. Je stapt er in een wondere wereld vol statige eiken, forse beuken en holle wegen die er voor een microklimaat zorgen. Schrik trouwens niet als je plots op en neer blijkt te gaan – het reliëf gaat hier van 20 tot 90 meter verschil.

In de lente lokt de blauwe pracht van de bloeiende boshyacinten duizenden bezoekers naar Meerbeke, maar ook in oktober mag dit bos er dankzij zijn gouden tinten absoluut wezen. Vooral één bijzonder stukje ervan zag je misschien al passeren: de sprookjesachtige vlondertrap aan wandelknooppunt 15. 

Trek er in de herfstvakantie samen met je jongste wandelgezelschap opuit in Maldegem. Daar vertrek je in het Drongengoedbos, het grootste aaneengesloten bos van Oost-Vlaanderen, op een mini-avontuur door het bos en het Maldegemveld. 

Een avontuur is het zeker, want onderweg loop je over vlonderpaden, wandel je tussen de gallowayrunderen die er voor de begrazing zorgen, spot je reetjes en kan je de kijkheuvel beklimmen. En na afloop nog een pannenkoek en warme choco bij het Jagershof? Dat is zeker! 

Sluit het jaar in gezelligheid af in Zwalm. Daar nodigen watermolens, restaurants en dorpscafés je op de Gourmand wandelroute uit om te genieten van al het lekkers dat de streek te bieden heeft.

De wandeling start op de linkeroever van de idyllische Zwalm, die maar liefst zeven historische watermolens draaiende houdt, met onder meer de Zwalm-, IJzerkot- en Ter Biestmolen. Tegenwoordig vind je in die laatste een brasserie, De Molenaere. Nog op je route: Dikkele, één van de 50 mooiste dorpen van Vlaanderen. Naast de kerk ligt dorpsherberg De Casino – zelf ook trouwens erkend als bouwkundig erfgoed - waar je aan de Leuvense stoof onderuit kan zakken met een pannenkiek of je bij het knetterende haardvuur kan opwarmen met een koffie of iets straffers.